چکیده ها یک ساله شد!
چکیده ها یک ساله شد!
مختصر می نویسم. یک سال پیش از امروز، در حوالی ساعت ۱۱ تا ۱۲ پیش از چاشت بود که به همکاری یک دوستم، داکتر بشیر، دریچه ی بنام "چکیده ها" را در دنیای مجازی گشودم. از این روزن، به دنیای رنگارنگ مجازی، ارتباط برقرار کردم. در این یک سال، کم کم نوشتم و خیلی چیزها را از دیگران خواندم و آموختم. به نظر من، داشتن یک وبلاگ هم خوب است و هم بد که این را، به قرار زیرین عنوان می کنم:
الف- نکات مثبت:
1- آموختن خیلی چیز های نو از سایت ها و وبلاگ های دیگران؛
2- آشنایی با خیلی افراد که هرگز نمی شناختم شان و باز یافت دوستانی که روزگاری با همدیگر دوست بودیم.
3- شناخت از کسانی که آشنایی داشتم؛ ولی نمیدانستم که می نویسند و بر عکس؛ آشنایی با کسانی که میدانستم می نویسند؛ ولی ارتباط نداشتم.
4- دریافت دیدگاه های گوناگون در موارد مختلف؛
ب- نکات منفی:
1- ضیاع وقت؛ گردش در دنیای مجازی به وقت زیاد نیاز دارد.
2- دور ماندن از مطالعه کتاب ها – حد اقل من همین گونه بودم یعنی کمتر کتاب می خواندم.
3- وقت گذاشتن برای نظرات- گاهی هم نظرات تعارفی. متاسفانه بیشتر خوانندگان وبلاگها، نظرات تعارفی می دهند. البته گناهی هم نیست؛ در دنیای که همه در غم نان اند و زنده بودن، کی آنقدر وقت دارد که به تمامی نوشته ها نقد بنویسد و یا حد اقل یک نظر مفصل.
4- در نظرات انتقادی، ممکن دلی را رنجانده باشم.
تمام داشته هایم در این روزنه ( به شمول همین عنوان) 49 عنوان مطلب است که در زمینه های شعر، طنز، سیاسی و ... می باشند. پس از تاریخ 07 / 06/ 1388 ، که چکیده ها را در وبگذر ثبت کردم، تا هنوز ۵۳۸۹ باز دید از این صفحه صورت گرفته است. در این مدت- بخصوص در این اواخر- برای بعضی سایت های دیگر، مثل "جمهوری سکوت"، "شعر نو" و " آوای دل" هم نوشته ام. با اینکه خودم ناراضی نیستم؛ ولی شما که گهگاهی از این صفحه دیدن کرده و دیدن می کنید:
۱- نظر و ارزیابی تان از چکیده ها چیست؟
۲- می ارزد که دوام بدهم؟
۳- آیا برای نوشته های مختلف دریچه ی جداگانه باز نمایم یا نه؟ مثلن: دوصفحه (دو وبلاگ جدا گانه)؛ یکی در عرصه ادبیات (شعر، طنز، داستان و مقاله های ادبی ) و دیگری برای دیگر نوشته هایم. البته، تا هنوز هر چیز را در همین صفحه ریخته ام.
نکته: نخستین شعری را که در چکیده ها گذاشتم، این غزل بود.
طعمه
مریم چقدر دلکش و طناز شده
رویایی ترین خاطره اش باز شده
مریم دو سه ماه ست که عمرش ده وچار
مست است، جگر گشته ودلباز شده
مریم همه واژه ست، ردیف است و عروض
بی رحم چه موزون و غزل ساز شده
مو بند کـَند، در نفس باد رها
در هر دم باد است:"عجب باز شده"
***
کالای شب خینه کشیده ست قدش
افسوس که او طعمه غماز شده
سپاس از همه تان!
زمان، چک چک لحظه هاست